Autostop

Forma turystyki wędrownej w małej, koleżeńskiej grupie. Pozwala na wędrówkę dłuższą i o dalszym zasięgu, a jednocześnie tanią, gdyż autostopowicze korzystają z bezpłatnych przejazdów pojazdami kierowanymi przez uczestników społecznej akcji „Autostop”. Forma ta jest jednak dostępna wyłącznie dla turystów, którzy ukończyli 17 lat, a wyjątkowo dla młodszych o rok, ale tylko w towarzystwie osób dorosłych i za zgodą rodziców.

Obozy wędrowne

Są to dłuższe wędrówki w zorganizowanych większych zespołach. Organizacją obozów głównie w okresie letnim, wakacyjnym, a także w czasie ferii zimowych (narciarskie) zajmują się koła szkolne, kluby i oddziały PTTK, a także organizacje młodzieżowe. Jest to doskonała forma spędzenia wakacji (urlopu), wymaga jednak starannego doboru uczestników, doświadczonego kierownictwa oraz także odpowiedniego sprzętu. Na takiej dłuższej, zespołowej wędrówce pieszej, kolarskiej, wodnej można poznać nowe środowisko geograficzne, ciekawy folklor i zabytki oraz współczesne osiągnięcia gospodarcze kraju. Rozróżnia się następujące typy obozów wędrownych: Obóz wyłącznie pieszy rozpoczęcie wędrówki w miejscu zamieszkania, przejście po zaplanowanej trasie, powrót pieszo do miejsca zamieszkania inną trasą.

Wycieczki i wędrówki

Wycieczki krótkie pół dniowe lub jednodniowe w najbliższe okolice zamieszkania. Może to być wypad za miasto, do lasu albo też do sąsiedniej wsi (w warunkach wiejskich) w celu zwiedzenia ciekawego obiektu zabytkowego, miejsca wydarzeń historycznych, muzeum, rezerwatu przyrody, spotkania ciekawych ludzi lub pobytu nad rzeką i kąpieli (w lecie) czy po prostu obejrzenie na nartach „świata w bieli” (zima). Wycieczki półtoradniowe’ i dwudniowe z noclegiem w terenie (w schronisku, leśniczówce, stodole czy też na biwaku) mają ten sam charakter co pół dniowe czy jednodniowe. Mogą one być indywidualne, przeważają jednak wycieczki zespołowe, a organizuje się je jako wyłącznie piesze lub własnym, środkiem komunikacji (rowerem motorowerem, kajakiem składakiem, na nartach) albo też z dojazdami koleją lub autobusem do wybranego punktu, skąd powrót pieszo, rowerem, kajakiem, na nartach. Wymagają nieco większego doświadczenia, zaradności i pewnej zaprawy. Wędrówki kilkudniowe indywidualne lub w małych zespołach, najczęściej wakacyjne (urlopowe). Wymagają już doświadczenia turystycznego, odporności na niewygody i dobrej kondycji fizycznej. Przygotowane wg specjalnego programu mają na celu poznanie regionów turystycznych lub szlaków, doboru których dokonuje się często pod kątem specjalnych zainteresowań.

Jak wędrować

Najczęściej, z uwagi na formy, dzielimy turystykę na pobytową i wędrowną. Ponieważ niniejsza strona jest adresowana do uprawiających turystykę czynną wyłączymy z „Vademecum” całość spraw związanych z wczasami, obozami stałymi i koloniami, a zajmiemy się wyłącznie turystyką wędrowną (nie wykluczamy jednak wycieczek bazy stałej). Uprawianie turystyki wędrownej, we wszystkich jej formach, pomoże nam na pełniejsze poznanie kraju, pozwoli na konfrontację posiadanych wiadomości z faktami w terenie, bezpośredni kontakt z pięknem przyrody, zabytkami, ośrodkami miejskimi i wiejskimi, ciekawymi ludźmi itd. Pogłębi naszą wiedzione w Polsce, a jednocześnie da nam wiele niezapomnianych wrażeń. W turystyce wędrownej najbardziej atrakcyjnymi są wszelkie formy turystyki kwalifikowanej chociaż wymaga ona pewnej kondycji fizycznej, przeszkolenia i określonej biegłości technicznej w sposobie poruszania się lub posługiwania niezbędnym sprzętem. Turystyka kwalifikowana wyrabia takie cechy charakteru, jak: odwaga, zaradność, solidarność i umiejętność współżycia w zespole, wytrzymałość i zręczność, uczy samodzielnego i celowego wędrowania. Najpopularniejszą z dyscyplin turystyki kwalifikowanej jest oczywiście turystyka piesza. Wymaga ona stosunkowo mało sprzętu i ekwipunku, co powoduje że jest również najtańsza. W uprawianiu turystyki kolarskiej konieczny jest już rower, wodniak potrzebuje co najmniej kajaka, a narciarz nart. Z zasady sprzęt ten powinniśmy mieć własny, ale możemy też korzystać ze sprzętu pożyczonego. Spośród licznych form turystyki kwalifikowanej najbardziej ciekawymi są następujące:

Gdzie wędrować

Nie ulega wątpliwości, że początkujący turysta za cel swoich wycieczek powinien obierać okolice swojego miasta lub wsi. W każdym bowiem województwie czy nawet gminie można znaleźć coś naprawdę ciekawego. Oczywiście w jednych regionach ciekawostek krajoznawczych będzie więcej, w innych mniej, w jednych będą one bardziej zróżnicowane, w innych bardziej jednorodne, zawsze jednak na trasie wędrówki spotkamy barwny krajobraz albo ciekawych ludzi, albo też zabytki i pamiątki związane z historią kraju. Dobrze, gdy w pierwszych wycieczkach bierze udział doświadczony turysta, który w razie potrzeby będzie mógł młodemu adeptowi turystyki służyć radą. Następne wędrówki można już organizować albo do pobliskiego miasta, albo do nieznanej części okolicy, a dopiero później w obrębie całego .województwa lub innych regionów, znacznie odległych od miejsca zamieszkania. Ustalając cel wycieczki musimy wiedzieć:

  • czy chcemy poznać nowe tereny, czy tylko wypocząć w otoczeniu przyrody po trudach w pracy, szkole;
  • czy trasa ma biec terenem łatwym, czy trudniejszym;
  • czym interesuje się większość uczestników.

Przy ustalaniu planu trasy należy korzystać z dostępnych przewodników turystycznych (patrz bibliografia), map, folderów. Jeśli samodzielne ustalenie trasy wycieczki sprawia nam dużo kłopotów powinniśmy zasięgnąć informacji w punkcie Informacji Turystycznej lub porady w najbliższych oddziałach, kołach i Poradniach Krajoznawczych PTTK lub u przodowników danego rodzaju turystyki, czy po prostu u doświadczonego turysty.

error: Content is protected !!